sanırım yıllar önce odamın penceresinden çaldıklarının bir kısmını geri koydular.. o manzara, benim güneşin doğuşuna ettiğim tanıklıklara tanıklık etti.. sırf bu sebepten neredeyse dünyadaki her şeyden daha önemli.. senden daha önemli mesela.. yalnızca o sigaralar olsaydı hayatımda, diğerleri olmadan yapabilirdim.. yalnızca o sigaralar olsaydı hayatımda hala sigara içiyor olabilirdim.. yalnızca o sigaraları özlüyorum..
şimdi çaldıklarının yerine, betonların yerine, biten çocukluğun üstüne, manzarama bir gece lambası eklediler.. ama ben hava aydınlamadan uyuyamam ki.. gece lambanızı manzaramın bir parçası olarak kabul ediyorum.. devasa manzara yoketme makinanızın bir parçası olarak kabul ediyorum, ama aldandım, kabulümdür, itirazım yok..
ben hava aydınlanmadan uyumazdım.. o yüzden güneşin doğuşu, o yüzden "yalnızca o sigara".. ve "yalnızca".. yalnız.. o yüzden de gece lambaları hiç ilgimi çekmezdi.. ama şimdi, dışarı bakmaktan vazgeçtikten çok sonra, dışarıya bakmaya dair olanlar silindikten çok sonra, o gece lambası kabulüm.. demek ışık şekil değiştirerek de varolabiliyor.. bizi terketmeyen tek şey ışık, bunu anladım artık.. o yüzden ışık terkettiğinde hayat bitecek..
ama şimdi bir gece lambasının ışığından bir güneş ışığına geçiş yapacağım.. eski günlerdeki gibi diyeceğim.. ihsan yüce'yi anacağım.. anılması gereken herkesi anmak isteyeceğim.. o şarkıyı bir kez daha çalacağım..
